 |
| Hekuran Miraka |
Pritja e grave eshte me e gjate se nje jave
Eshte e mezipritur fundjava.
Nje flete liri-dalje rekrutesh.
Numerimi nis mbrapsht nga e hena.
E festa nis prej se premtes.
Ke hequr mjekrren tere qejf.
Je veshur me rrabat e pershtatshme te stines.
Zbret shakallet qete-qete,
Dhe pret gruan qe i perqeshet pasqyres.
Pritja e grave eshte me e gjate se java.
Nxjerr nje cigare nga paketa.
E mdez.
Tani nis numerimi mbare: nje, dy, ... pese...
E ndien dikur kercitjen e deres pas shpines.
E kthehesh ne cast murrxhik
Ajo ndjek qafetundjen e mjelmes.
Te rregullon jaken e kemishes,
Te shkund supesh,
Lag me beshtyme gishtin,
Dhe te pastron pikat e thata pas rrojes.
Ti mbyll syte si guak,
Qe hepohet atje lart ne majisken e lisit.
Pa e vrare mendjen se poshte ne gjethishte,
Ka kohe gjahtari qe pret kutullac.
Bam!
Ta ngjesh buzen mbi buze.
Ta ter beshtymen qe te dha.
Te sheh ne sy e te thote;
- U vonova shume!
Ti hap syte.
Dhe bie.
Ja, si guaku qe bie prej majes,
Duke u perplasur pas degeve bup - bup.
Pa ia degjuar gjahtarit thirrmen e gjate:
- E vravaaaaaa!
New York, shkurt 2019
 |
| Ismet Aliu |
Je bërë
Si ai Çardaku i Përrallës
Lart
Pikëllimi i Reve
Buzëqeshja e zymtë e të Rënëve
Lart
Poshtë
Vezullima e Thikave tinëzare
2
Vështirë e ke
Me gjithë këtë Mjegull...
Duhet të ecësh nëpër Tel
Me Plagë me Etje
Një Jetë e më shumë
Të ecësh dhe të mos biesh...
3
Evropa bën sehire
Ta mbyll Syrin
Gjuhen ta qet prapa shpine
Në Veshë
Të pëshpëritë paturpshëm
Duaje vrasësin tënd
Ti flet me Mitet, shikon qiellin
Zotin kërkon përtej Reve
Mundohesh të kuptosh
Nëse i Madhi po e sheh Hilenë
 |
| Alketa Maksuti Beqari |
NATËN DO TA MBAJMË ZGJUAR
Ra mbrëmja, i dashur!
Jam këtu.
Në stilin klasik veshur,
Mes trëndafilash.
Ra mbrëmja, i dashur!
Koha na përket,
Jemi në kohën tonë.
E qeshur, plotë dritë
Mes qelqesh rrethuar.
Ra mbrëmja, i dashur!
Me hijeshin e gruas së dashuruar
Mbrëmja ra, i dashur!
Natën zgjuar
do ta mbajmë të dy.
 |
| Xhevdet Berisha |
DREJT ITAKËS
Më thanë e ç’nuk më thanë
Eunuket që ndërronin lëkurën
Dhe pështynin kah qielli
Sytë desh m’i nxorën
Të Maja e Zezë
Heu vrafshin veten
Ata nuk e kuptuan
Sa e vështirë është
T’i thyesh gurët e strallit
Dhe unë nuk e mësova
Gjuhën e Hazarëve
N’rrugëtim drejt Itakës
22.08.2018
 |
| Rakela Zoga |
Largësi
Ti për mua e ke një dritare,
Ku unë botës me ëndërr dashurie i qesh..
Ty, dhe pse të shoh për se largu,
Ç'do çast me veten time të vesh...
Ti ke ditë që ke heshtur,
E di, që une heshtjen e mbaj magji,
Ajo është fati i njerëzve të humbur
Asnjëherë s'do të duhej për ty...
Ti për mua je gjysma e ditës,
Në gjysmen tjeter bëhesh dashuri..
Mos më ler të kërkoj, në mantelin e natës..
Genjeshtra janë ëndrrat, sa herë që s'je ti...
E bukura dritare. E embla largësi...
 |
| Hajdin Morina |
ADEM DEMAÇI
Nuk u bë mësues.
A shpjegohet i shkurtuar
Mësimi i Shqipes
Mësimi i Historisë?
Nuk u bë
As drejtor, as kryetar.
Secili kolltuk
Popullit i ngulej në trup.
Ai në pikë të ditës
Nuk pa ëndrra
Dhe shkoi në burg
Në burg ish Nëna.
Nga vëllimi poetik "Brenda dritareve të vogla" (1995)
 |
| Rrahim Sadiku |
TË FALEMI SOT E NË PËRJETËSI
(Adem Demaçit)
Ishin kohë të errëta
Kur ti doje vetëm dritën;
Ishin kohë të trishta
Kur ngulisje guximin;
Ishin ditë robërie
Kur thërrisje liri;
Ishin shekuj ndarje
Kur madhëroje bashkimin;
Kishin heshtur muzat
Kur rritej nga ti atdhedashuria…
2.
Dhe flisje për të ardhmen plot dritë,
Kur ajo nga ne sikur kishte mërguar;
Dhe shpalosje flamuj qëndrese
Kur po nëpërkëmbej edhe shpresa;
Dhe kishe zemrën plot besim
Kur hapje dritare për fitore, për agim…
3.
Simbol u bëre
Farkove bindshëm idealin e qëndresës
Dhe shpresa ngjalli idealin
E burrat dolën në fushëbetejë
E gjaku rrodhi rrëke,
Në secilën pikë të derdhur gjaku
Edhe ti me vepër je!
4.
Të falemi
Përjetësisht të falemi
Për zgjimin e kombit
Për madhërimin e emrit shqiptar
Për ngulitjen në secilin cep të Atdheut
Të emrit liri…
Të falemi…
Tashti në ndarje e… në përjetësi!
