Ardi Omeri: STINË DASHURIE

 

STINË DASHURIE

Shpirti nuk ka stinë të ndara,
shpirti është një stinor...
E ndjen kur të flet dhe të çmëndet zemra,
aq sa nuk do të rrijë në kraharor!

Mos loz me ëndrrën,
moj pëllumbeshë flokë artë!
Por puthe,
Puthe me epsh dhe pije me fund,
kur e ndjen të zjarrtë...

Kam lindur me katër njësha,
Ndaj gëzohu që rrembeve një poet!
Linda të këndoj pa moshë e breza,
më bëri të tillë, Perëndia vetë!

Këndomë me zërin e çdo stine,
Bëmë dhe një herë të fluturoj...
Kam kohë që nuk hipi mbi re,
dhe për dashurinë,
Asnjë perëndi si unë, s’di të këndojë!

Irena Gjoni: ATDHEU IM

 ATDHEU IM

Atdheu im,
Ti ke erën e lisit
Ku mbi ty një zog me zë njeriu,
Kumtoi kumtin profetik
se aty i duhej ngritur një orakull Zeusit.

Ti jeton në shpirtin e lisit
qyshkur bota vuri gurin e parë.
Unë ha prej teje Zoti im pellazg
vallanidhe e lënde ëndrrash të tua.
I përtyp e bluaj me mokrat e shpirtit
për të rrojtur prej miellit tënd
e gatitur bukën e Diellit.

Zhurmërima e vijës së ujit,
janë lotët e frymëmarrjes
dhe fëshfërima e gjetheve të tua,
që mendon edhe në gjuhët e vdekura
përqafime degësh e rrënjësh në largësi.

E fatthëna përmes frushullimës së tyre,
Më thotë se edhe kur mos të jem,
sërish do bulosh vallanidhe ëndrrash për mua
e do të vish me erën e lisit...

Një poezi nga Mirko Gashi

Mirko Gashi

NISIA E DASHURISË- ATLANTIDA IME

Hëna lëshoi rrjetën
qyteti vazhdoi jetën

në muzgun e parë
si në zgjua
jeta vloi

të dashuruarit në çdo hap
bluanin
drithin e dashurisë

e zemra ime
vaj e në vaj si zurkajë
a në këtë moshë
me dashuri s’u josh

jetoja pa mostra
bëja zustra

me çdo varg
shkoja larg
e më larg

shkrova
për renë e zezë
shkorva edhe
për nënën Terezë
por jo edhe këtë këngë
jetoja zi e më zi
skamnor e I pasur
por I tëri në poezi

tavern
më çeli
kaverna
në çdo tavern
nga një kavernë

po qe besa
s’më la shpresa
se një herë në jetë
do të më pariqitet
ajo kometë
e Halejit

prej tavernës
më shpien në orë letrare
atje poezia ime
qe abetare
e jetës së shkretë
e jetës së vërtetë

dhe aty
në odeonn e diturisë
zë filli I dashurisë

e gjeta

në syrin e qiellit
në zenitin e diellit
në orën e gjelit

nëpër tingujt e lahutës
me ata sytë e sutës
erdhi në livadhin tim
dre o dre
i pafre
Sa gjumin e pamatur e kisha pasur

dora dorës
zemra zemrës

me baticë i mbushur uri
për dashuri
unë urithi
pashë kometën e Halejit

u harruan tavernat
u mbyllën kavernat
në prehërin e hënës

sa e lumtur
m’ishte jeta
edhe në shpirtin tim
tashti zbriti bleta

dre o dre
i pafre
zemra jote dorë
luan
daullen kraharor
Eta nuk m’ishte vetëm floçkë
ajo m’ishte loçkë
ar
thesar

dre o dre
I pafre
zemra jote dorë
luan
daullen kraharor
kush është Ikari
kush Amstrongu
u dëgjua gongu
pa fijen e romantikës
do ta pushtj
yllin më të largët
të Galaktikës
t’ia dhuroj
Etës floçkë
Etës loçkë

klithën yjet
nga gëzimi
i saj dhe imi

ajo Rrushë
imja
jo e Rexhës
i largoi
pas ferexhes
së reve
pastaj diku larg
pelat hingëlluan
qentë kuitën
arat e thara
të dashurisë
s’u ujitën

kush na bëri magji
lanetit i dha gji
treti Eta
u zhduk drenusha
vajti nuse Rrusha

mua fati
Rexhen ati
mua ylli im i fatit
Rexhën thundra e atit

diku lart flet një alt
Eta Eta
e ajo Mauthia
Etaaa

e unë e hëna
vajtojmë
luajmë etida
ç’u bë nisia
ku është Atlantida

Lumo Kolleshi: BALADA E NJE NATE

 

Balada e nje nate
(gjyshit tim Hysen Kolleshi)

Shendet i pashait
Dolli helm e ngrire,

Nata heshtje varri
Veshet i ngre bige.

Ate gote s'e pive,
Brofe veç ne kembe:
"Nje per gjuhen shqipe!"
Eh,ç'dolli e rende!

Fjala ngiste fjalen
Me trokun e kalit:
"S'e piu mullai
Dolline e pashait".

Shenohesh ne liste,
Vihesh ne shenjester,
Zene e skuqin rrathet
Emrin tend ne leter.

Nata pus e zeze,
Shtepia rrethuar,
Shponin fjalet rete
Per shi te terbuar.

Syte ne shenjester
Turku le pa gjume:
"Hape! Hape deren!
Hape! Kemi pune!"

Naten si ta gdhije
Tok me abetaren?
Mengjesi po sillte
Te pragu dy varre.

Turqve si nje thike
Mbi shpine u therrte,
Me dylle gjysmehene
Benin qirinj vdekje.

Mugetohet nata
Ne rrepira yjesh,
Porten çan sepata,
Copa-copa thyhet.

Jashte bie drite,
Nata shkelte brenda,
Si lis mes stuhise,
Vendit s'leviz zemra.

"Arnaut Kolleshi,
Te kerkon pashai!"
"I thoni prej vendit
S'leviz dot mullai!"

"Nxirre abetaren,
Ajo ose vdekja"
Dhe shtresaret çahen,
Derdhet kashtezeza.

"Ata kot i çani,
Kashta nuk ka gjak.
Kaq u thote mullai
Per pashain plak.

Hapni barkun tim
Ne doni ta gjeni!
He,merrni vendim!
Jeten ma rrembeni!

Ata shqyen syte
Prape si gjysmehene...
Nata shtrydhte yjte,
Mali agun gdhendte.

(Shkruar ne vitin 1982)

Sevdije Rexhepi: SHPRESËJETA

 

SHPRESËJETA

Kalova...
Nëpër Via Egnatia
Lexova lavdinë

E lindje – perëndimit dikur
Veriu e Jugu
Me bisht të syrit më përcjellin
Pa dashje...
Provokatore për dreq u bëra
Dëshmitare në grindje akrepash
Dhe orë që njëra – tjetrën gëlltisin
Në sfond dëgjoj zëra poliglotësh
Që ditës i ngecin në orbitë
Nëpër rrugë shkronjash
Ecje e lehtë të mos thyhen ato
Mbështjellur me petkun e shpresëjetës

Sevdije Rexhepi
Nga përmbledhja "Baladë mbi Balad"

Teuta Osmani: ‎Je aty

 

‎Je aty

Po shtohen ditet pa te pare
aty ku je nentoke dhe ne varre
me shtohet malli per Ty Baba

dy fjale per Ty i kam pernate

nuk ke ikur je aty
e di qe me sheh,je zoti im
ne leter vizatuar fytyra jote
nuk m'i ndan syte asnjehere e di

...Je udha ime dhe e kesaj bote...

Perikli Shuli: ENDERR E TURBULLT

ENDERR E TURBULLT

Endrra te thyera humbur pa gjurme.
Ngjyre argjendi nga re te dyshimta
Mjergull problemet ,koha rremuj
Rringjallur jane shpirtat e vjetra.

Une nuk kuptoj gjuhen tuaj
Duke qene fuqia, pertej fuqive …
Jam popull ,zoteria tuaj ,
Te gjitha konkluzionet e arsyes.

Te larte sa nje mal kemi vizionin ...
Univers, pa funde infinit……….
mesoi vone, kur nje nate rendon
Mbreteresha nga gjumi u ngrite.

Ngadale leviz,syte notojn rreth,
Peme , ku zogjte kane ndertuar,
perjetim i perkohshem i ndjenjes qe vjen
Koha eshte jet ( jeta per te jetuar).